Loading Posts...

Η φιλία και το πέρασμα του χρόνου…

alithines filies sto perasma tou xronou pou anteksan kai as tsalakwthikan 80x53 - Η φιλία και το πέρασμα του χρόνου... - χρονος, φιλια, παιχνιδι

Γράφει η Φωτεινή Δάσσιου

Σαν σήμερα θυμάμαι το πρώτο κουδούνι στο σχολείο, τις πρώτες δειλές γνωριμίες στο προαύλιο με αγόρια και κορίτσια..

Αυτή τη φοβία και παράλληλα την γλυκιά προσμονή μπροστά στο άγνωστο του σχολικού πυρετού, αναπάντητα ερωτήματα στο αγνό μου μυαλουδάκι, «θα έρθει κάποια συμμαθήτρια να μου μιλήσει;», «με ποιον θα κάτσω στο θρανίο;» , «θα με συμπαθήσει άραγε;»…

Τελικά τα παιδικά χρόνια περνούσαν, με άπειρες φιλίες και ασταμάτητο παιχνίδι στους δρόμους, μέσα στις γειτονιές ακούγονταν μόνο ο ήχος της μπάλας και της πέτρας που πετούσαμε στο «κουτσό» (που σχεδιάζαμε με μεγάλη μαεστρία στους γειτονικούς δρόμους με τη χρήση μιας κιμωλίας!).

Χρυσή δεκαετία του ’90 η περιβόητη εφηβεία πια, έχοντας καλές φιλίες που φαινόταν πια οτι θα άντεχαν στο χρόνο… οι πρώτες νυχτερινές αποδράσεις στα κλαμπ και στα μπαράκια με Gordons Space και δειλά-δειλά αλκοόλ, τα βράδια περνούσαν πάντα όμορφα με ατελείωτες συζητήσεις και χορό, γέλια , κλάματα, φλερτ , έρωτες..  Και την επόμενη μέρα αμέτρητες ώρες στο σταθερό τηλέφωνο του σπιτιού συζητώντας για το προηγούμενο βράδυ και στο γόνατο οι σημειώσεις απο το φροντιστήριο έπαιρναν φωτιά!

Τα χρόνια περνούσαν ήρθαν οι σπουδές, κάποιες φιλίες χάθηκαν στην ίδια μας την πόλη και άλλες άρχιζαν να παίρνουν πλέον τον φοιτητικό- επαγγελματικό δρόμο τους στην πρωτεύουσα ακόμη και στο εξωτερικό. Οι μαζώξεις πια γινόταν κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα με την ίδια μεγάλη ένταση όπως παλιά.. Αναπολούσαμε στιγμές στο σχολείο και μιλούσαμε ο ένας πάνω απο τη φωνή του άλλου για να προλάβουμε τα νέα μας και τις αμέτρητες αναμνήσεις που περάσαμε παιδιά, με την σερβιτόρα να μας κοιτάζει πολλές φορές με την άκρη του ματιού της ενοχλημένη..

Το πέρασμα του χρόνου ήρθε και σιγά σιγά μαθαίναμε η μια για την άλλη την επαγγελματική και προσωπική εξέλιξη,  αλλά πάντα έμενε σαν εικόνα στο μυαλό εκείνο το «κουτσό» που παίζαμε στις γειτονίες γελώντας και φωνάζοντας για το ποιος θα κερδίσει!

Γάμοι,βαφτίσια, αξιώσεις στο εξωτερικό και στην Ελλάδα,αλλά και άσχημα νέα εξάλλου όλα είναι στη ζωή.

Μπορεί ο χρόνος να πέρασε αλλά πάντα θα είναι οι συμμαθητές που γνώρισες…στο πρώτο σου «ραντεβού» με το σχολείο, στα πρώτα σου καρδιοχτύπια ακόμη και το πρώτο ποτήρι αλκοόλ που ήπιες..

Ποτέ δε ξέρεις… ίσως στο μέλλον το επόμενο ραντεβού να είναι σε έναν εξαιρετικό παιδότοπο με όλη τη φαμίλια και πάλι να μας κοιτάει εκείνη η σερβιτόρα ενοχλημένη…

**Αφιερωμένο στις πρώτες φιλίες που άντεξαν στο χρόνο. Καλή τύχη απο καρδιάς!

 

5
ΚαρδούλαΚαρδούλα
0
ΧαχαΧαχα
0
Αγαπώ!!!Αγαπώ!!!
0
Ουάου..Ουάου..
0
YuppiYuppi
0
ΛυπάμαιΛυπάμαι
0
ΣκατούλεςΣκατούλες
0
ΈλεοςΈλεος
kiss - Η φιλία και το πέρασμα του χρόνου... - χρονος, φιλια, παιχνιδι
Voted Thanks!
Φωτεινή Δάσσιου

Φωτεινή Δάσσιου

Πάντα μου άρεσε η πένα ,αλλά για αρκετά χρόνια ως φοιτήτρια με κέρδισε η τεχνολογία. Περνώντας τα χρόνια έβλεπα ότι η κλήση μου και η μεγάλη μου αγάπη και τρελά ήταν η γραφή! Κάθε είδους.. ξεκίνησα ερασιτεχνικά με ένα μπλοκ μόδας ( γιατί πάνω από όλα είμαι και γυναίκα) και έτσι έβλεπα ότι η επίσκεψη γινόταν όλο και πιο δυνατή, εκεί ενθουσιάστηκα. Το 2013 ξεκίνησα δειλά-δειλά την σχολή Δημοσιογραφίας του ομίλου ΑΝΤ1, και από τότε έγινε η ταυτότητα μου μέχρι και σήμερα. Η αγάπη που έγινε λατρεία! Συνεργάστηκα με εφημερίδες στην επαρχία και συνέχισα με συνεργασίες αθηναϊκών site με αξιόλογα ονόματα όπως της Σοφίας Τσίπα αλλά και της Φαιή Σκορδά κ.α. Πήρα την ρεβάνς και από τότε έμεινα στην πόλη μου και δημιουργήσαμε με μια πολύ καλή μου φίλη το OnViral.gr όπου πλέον αρθρογραφώ. Η τεχνολογία από την άλλη πάντα σιγοκαίει μέσα μου και δεν την απαρνιέμαι.. Αγαπημένο μότο στην ζωή μου : Όταν αγαπάς κάτι πολύ,μόνο τότε μπορείς να το κάνεις και σωστά! Λέξεις που μου «καίνε» το μυαλό: έλλειψη οργάνωσης , ωράριο, πλήξη, αδιαφορία, ασυνεννοησία, αργοστροφία.

Loading Posts...